فناوری نانو و مرد عنکبوتی
فناوری نانو و مرد عنکبوتی
شاید با مشاهده فیلم مرد عنکبوتی همواره این سوال در ذهنتان شکل گرفته باشد که چگونه می شود که مرد عنکبوتی با کمک قابلیت لباس خود به در و دیوار بچسبد و از آنها آویزان شود؟ فیزیکدانان موفق به یافتن فرمولی برای ساخت لباس مرد عنکبوتی شده اند.
تحقیقات اخیر که در خصوص نیروهای واندرواس – نیروی ضعیفی که مولکول هایی که در نزدیکی هم قرار دارند نسبت یکدیگر دارند- بین مولکول ها و نقش آن در ایجاد این قدرت چسبندگی جادویی انجام گرفته است که جالب توجه است.

در پاهای عنکبوت تارهای مومانندی وجود دارد که به مولکول های سطوح مختلف حتی شیشه میچسبند و سبب می شوند تا عنکبوت محکم به آنها بچسبد و به راحتی روی آنها حرکت کند. پروفسور نیکولا پوگنو، مهندس و فیزیکدان دانشگاه پلی تکنیک در ایتالیا موفق به ساخت فرمول چسبی شده است که قدرت آن به حدی است که حتی می تواند وزن یک انسانی که از یک دیوار یا بام آویزان است را تحمل کند. قابل توجه اینکه قابلیت این چسب به گونه ای است که حتی فرد قادر است هر زمان که اراده کند خود را از این چسب رها کند.
در ساخت این چسب از فناوری نانو لوله های كربنی استفاده شده است تا با کمک آن قلاب ها و حلقه های نانومولکولی ساخته شود که دقیقا مانند چسب های نر و ماده (نرم و زبر) که در لباس و کیف استفاده میشوند عمل می کنند، البته در سطح میکروسکوپی.
این نیروی چسبنده و جداشونده در هنگام عمل بر اساس نیروهای واندرواس و چسبندگی مویرگی (جاذبه مویرگی) عمل می کنند. نکته قابل توجه در مورد تئوری ساخت این چسب این است که درست مانند پای عنکبوت ضد رطوبت است و به راحتی مواد دیگر به آن نمی چسبند (برخلاف چسب های نرم و زبر که پس از مدتی انواع پرز، مو و ... به آن می چسبند) . این ویژگی سبب می شود که خاصیت و قابلیت آنها در تمامی سطوح و در رطوبت (حتی در اعماق دریاها) نیز پایدار باقی بماند.
البته هنوز بر روی این کار تحقیقاتی در حال انجام است اما به نظر چندان دور نمی رسد که روزی را شاهد باشیم که انسانها با کمک کفش ها یا دستکش های ویژه ای به راحتی از برج ها و ساختمانهای بلند بالا میروند.

بیماریهایی وجود دارند که از درمان آنها عاجز هستیم. این مسئله چند دلیل دارد. اول اینکه اطلاعات ما از اتفاقاتی که در سطح سلولی و مولکولی بدن انسان رخ میدهد، اندک است و دیگر اینکه ابزارهایی که در حال حاضر در اختیار داریم بسیار بزرگتر از سلول و اجزای درون آن هستند. علاوه بر این ما از موادی استفاده میکنیم که سازگاری چندانی با بدن ما ندارند. فناورینانو برای حل این مشکلات پیشنهادهایی دارد. "نانو پزشکی" حوزه جدیدی از پزشکی است که در ترکیب با فناورینانو بهدست آمده است. این شاخه جدیدِ علم پزشکی، به دنبال آن است که با استفاده از نانومواد، ابزارهای نانومتری و دانش مولکولی از بدن انسان، سلامتی انسان را حفظ کرده و آن را ارتقاء دهد. نانومواد به علت اندازه کوچک، سطح زیاد و قابلیت جذب و انحلال بالا گزینههای مناسبی برای دارورسانی در سیستمهای زیستی هستند. بعلاوه بسیاری از نانومواد، مانند نانولولههای کربنی و فولرینها مواد زیست سازگاری هستند که میتوان از آنها در ساخت اندامهای مصنوعی و یا کپسوله کردن داروها بهره گرفت. معروفترین و شاید جالبترین ابزارهای نانوپزشکی، نانوروباتها هستند. نانورباتها برای شناسایی محل بیماری و درمان سلولهای بیمار و تخریب عوامل بیماریزا بکار میروند. این ابزارهای نانومتری میتوانند در بدن به صورت هوشمند عمل کنند و بدون ایجاد عوارض جانبی و واکنشهای حساسیتزا، به درمان بیماری بپردازند. آنها میتوانند از محل بروز بیماری عکسبرداری کرده و میزان بعضی مواد را در خون اندازهگیری کنند. در کنار این ابزارها برای نمایش سلولها، باکتریها، ویروسها و تک مولکولهای موجود در بدن نیز میتوان از میکروسکوپی الکترونی مانند AFM و STM استفاده کرد. پیشرفت فناورینانو در دستیابی به ابزارها و مواد نانومقیاس میتواند به طور غیر مستقیم سبب توسعه نانوپزشکی شود. بنابراین پیشبینی میشود که با توسعه فناورینانو، بهویژه فناورینانو مولکولی، نانوپزشکی نسبت به سایر حوزهها رشد چشمگیرتری داشته باشد، تا جائیکه محصولات نانوپزشکی حدود 80% بازار جهانی محصولات فناورینانو را به خود اختصاص خواهد داد.
یكی از بخشهای توسعه یافته، نانو ذرات، است.خبرنامه فناوری نانو، درتازهترین شماره خود به بررسی موارد آسیب رسانی نانو ذرات به سلامتی انسان پرداخته است.فناوری نانو در زمینههای توسعهداروها، آلودگی زدایی آب ها، فناوریهای ارتباطی و اطلاعاتی تولید مواد مستحكمتر و سبك تر، دارای مزایای بالقوه می باشد.در حال حاضر شركتهای زیادی (كه تعدادشان در حال افزایش است) نانو ذرات را به شكل پودر، اسپری و پوشش تولید میكنند كه كاربردهای زیادی در قسمت های مختلف اتومبیل، راكتهای تنیس، عینكهای آفتابی ضد خراش، پارچههای ضد لك، پنجرههای خود تمیز كن و صفحات خورشیدی دارند.محدوده اندازه ذراتی كه چنین علاقهمندی را به خود جلب كرده است، عموما كمتر از ۱۰۰نانومتر است.برای تصور این مقیاس، لازم است كه موی انسان دارای قطر ۱۰هزار تا ۵۰ هزار نانومتر، یك سلول قرمز خونی دارای قطر حدود ۵هزار نانومتر و ابعاد یك ویروس بین ۱۰تا ۱۰۰نانو متر را تصور كنید.با كاهش اندازه ذرات، نسبت تعداد اتمهای سطحی به اتمهای داخلی افزایش می یابد.برای نمونه درصد اتمهای سطحی یك ذره بااندازه ۳۰نانومتر، ۵درصد است در حالی كه این نسبت برای یك ذره بااندازه ۳نانومتر، ۵۰درصد است. 
شكل 2: اين ذره، حاوي سه دانه است.









شرکت پیشگامان نانومواد ایرانیان زیر مجموعه گروه علمی-بازرگانی ثانی